Βηρύλλιο

Ο Louis-Nicolas Vauquelin ανακάλυψε το βηρύλλιο σε οξειδιακή μορφή τόσο στον βήρυλλο όσο και στα σμαράγδια το 1798.

Ο Friedrich Wöhler και ο Antoine Bussy απομόνωσαν ανεξάρτητα το βηρύλλιο το 1828 με χημική αντίδραση μεταλλικού καλίου με χλωριούχο βηρύλλιο.

Η πρώτη εμπορικά επιτυχημένη διαδικασία παραγωγής βηρυλλίου αναπτύχθηκε το 1932 από τους Alfred Stock και Hans Goldschmidt.

Το βηρύλλιο χρησιμοποιείται σε πυρηνικούς αντιδραστήρες ως ανακλαστήρας ή συντονιστής.

Το μέταλλο βηρύλλιο χρησιμοποιείται για ελαφριά δομικά εξαρτήματα στις αμυντικές και αεροδιαστημικές βιομηχανίες σε αεροσκάφη υψηλής ταχύτητας, κατευθυνόμενους πυραύλους, διαστημικά οχήματα και δορυφόρους.

Σε αντίθεση με τα περισσότερα μέταλλα, το βηρύλλιο είναι ουσιαστικά διαφανές στις ακτίνες X και ως εκ τούτου χρησιμοποιείται σε παράθυρα ακτινοβολίας για σωλήνες ακτίνων X.